Redactielid Bernadette Vermeij las enkele interessante artikelen in binnenlandse tijdschriften. In deze editie over een promotieonderzoek naar vriendschap onder dove en slechthorende jongeren van Hille van Gelder en een interview met Evelien Dirks over een rijk taalaanbod. Verder een interview met Cara Verwimp over haar onderzoek 'Aap Noot TOS' en vertelt neuropsycholoog Sophie Kramer over de psychosociale impact van slechthorendheid.
Foto: Pixabay
In dit nummer zowel het promotieonderzoek naar vriendschappen bij dove en slechthorende jongeren van Hille van Gelder, als een interview met Evelien Dirks over de rol van ouders in de taalontwikkeling en sociaal-emotionele ontwikkeling van dove en slechthorende kinderen. Hille haar promotieonderzoek is nog gaande, maar ze benoemt vast een aantal resultaten. Ze geeft bijvoorbeeld aan dat dove en slechthorende leerlingen in de eerste en tweede klas van het regulier voortgezet onderwijs evenveel wederkerige vrienden hebben als hun horende klasgenoten. Wel zijn ze minder populair dan hun horende klasgenoten en trekken ze zich meer terug.
In het interview met Evelien Dirks geeft zij vooral het belang aan van een rijk taalaanbod, bijvoorbeeld door interactief voorlezen. Ook gaat zij in op het belang van woorden geven aan emoties en de unieke rol van vaders in de sociaal-emotionele ontwikkeling van een kind.
G.HOOR, voorjaar 2026 (meenemen editie mei 2026) Tijdschrift voor Jeugdgezondheidzorg, jaargang 26
In dit nummer staat een interview met Cara Verwimp, die vertelt over haar onderzoek 'Aap Noot TOS'. Het doel van dit onderzoek is achterhalen of behandeling voor kinderen met een taalontwikkelingsstoornis (TOS) en dyslexie even goed werkt als voor kinderen met alleen dyslexie. Leerlingen uit groep 5, 6 en 7 van verschillende Auris-scholen doen mee. Deze kinderen hebben TOS en hardnekkige leesproblemen. De eerste resultaten laten zien dat kinderen met TOS en dyslexie bij aanvang van het onderzoek wel meer lees- en spellingsproblemen hebben dan kinderen met alleen dyslexie, maar dat beide groepen evenveel vooruit gaan tijdens de behandeling. Een vergelijkbare groep kinderen met TOS en dyslexie, die de behandeling niet kreeg, laat deze stijging in lees- en spellingsvaardigheden niet zien. Dezelfde trend wordt bij meertalige kinderen gezien.
Balans Magazine, nummer 1, 2026
Neuropsycholoog Sophie Kramer vertelt over de psychosociale impact van slechthorendheid. In het model van de Wereldgezondheidsorganisatie wordt gezondheid gezien als een samenspel van verschillende perspectieven. Niet alleen het vaststellen van het gehoorverlies, maar ook het individuele perspectief is van groot belang: wat kan iemand in het dagelijks leven nog wel en wat niet meer? In hoeverre kan iemand deelnemen aan werk, sociale contacten en andere activiteiten? Het stuk gaat ook in op de Nationale Longitudinale Studie naar Horen, waarin zowel goedhorenden als slechthorenden tussen de 18 en 70 jaar om de 5 jaar worden gevolgd. Uit dit onderzoek blijkt bijvoorbeeld dat de psychosociale impact van gehoorverlies het grootste is bij slechthorenden tussen de 40 en 60 jaar oud. Volgens Kramer kan een verklaring zijn dat mensen op deze leeftijd vaak een druk (gezins)leven hebben en midden in hun carrière zitten. Tegelijkertijd zijn er weinig mensen met hetzelfde probleem waarmee ze ervaringen kunnen delen.
De Audiciens, nummer 2, april 2026
